~ren reverie metherlence~

      สวัสดีคะ สบายดีกันรึเปล่าคะ ไม่ได้เจอกันนานเลยนะคะ วันนี้กลับมารายงานตัวกันอีกครั้งคะ

      สอบปลายภาคผ่านไป ทำให้ทราบได้เลยว่า คะแนนนั้น คงออกมาได้เน่าแน่ๆ ก็แหม ทำไม่ได้เยอะมากๆ ทำใจไว้แล้วว่าต้องเป็นแบบนี้ ชีวิตคนเราก็คงจะมีขึ้นมีลงกันบ้างแหละค่ะ เป็นเรื่องปกติ แต่ถ้าเราไม่ถ้อล่ะก้อ คงไม่เป็นไรแน่นอน
      ตอนนี้การสอบตรงเริ่มที่จะเข้ามาในชีวิตแล้ว หลายๆคนที่อยู่ในช่วงชั้นนี้ของชีวิต ก็คงจะต้องวิ่งวุ่นกันเหมือนกันนะคะ ไม่ว่าจะเป็นการสอบวิชาถนัด การสอบตรงของมหาวิทยาลัย และ อื่นๆอีกมากมายที่ต้องสอบ ไม่ใช่แค่เราหรอกนะคะที่วุ่นใจ พ่อแม่เราก็คงจะวุ่นวายใจไม่แพ้กันนะคะ ฉันคิดว่าเป็นอย่างนั้นแน่นอนคะ

    ฉันมีสิ่งทีภูมิใจมากๆเลยค่ะ ในตอนนี้ ฉันได้เป็น Completer แล้วค่ะ หลายๆคนคงสงสัยกันสินะคะ ว่าคืออะไร

     หลายๆคน หรือว่าบางคน คงรู้จักกับ Kumon นะคะ เอาเป็นว่าใครที่ไม่รู้จัก ก็มารู้จักกันเลยดีกว่าค่ะ สำหรับ Kumon นั้น เป็นการเรียนการสอนที่เป็นเหมือนกับที่ๆให้ฝึกฝนอยู่ตลอดเวลา โดยเป็นการเรียนแบบที่ว่าให้นักเรียนทำชีส ก่อนหน้าที่เราจะได้เรียนนั้น เราต้องสอบเข้าไปก่อนนะคะ ว่าเราอยู่ระดับไหน เลเวลอะไร ในบ้างครั้งนั้น บางคนอาจสอบได้ต่ำกว่าระดับที่เรียนที่โรงเรียนอีกคะ แต่ว่าไม่ต้องห่วงหรอกนะคะ เพราะว่าเราเรียนไปแล้วเราก็จะได้เลื่อนเลเวล ก็เป็นเหมือนการเลื่อนชั้นนะคะ บางคนได้เรียนในเรื่องที่โรงเรียนยังไม่ได้สอนด้วยซ้ำก็มีเยอะไปนะคะ ค่ะ นอกจากที่จะทำชีสแล้วนะคะ ไม่ใช่ว่าทำครั้งเดียวแล้วก็ผ่านไปนะคะ ระบบของคุมองนั้น คือการเรียนที่หมั่นทำคะ ถ้าสมมุติว่าทำผิดมาก เกินกว่าที่กำหนด ก็จะได้ทำซ้ำอีกรอบค่ะ ฉันว่าระบบแบบนี้ก็ดีนะคะ เป็นเหมือนการบังคับให้ทำ และทำให้เรารู้ว่าเรามีข้อผิดพลาดตรงไหนบ้าง เราจะได้หาจุดบกพร่องของตัวเองได้อย่างถูกต้อง โดยการเรียนที่คุมองนั้น โดยหลักของคุมองทุกศูนย์ที่ต้องมีก็คือ วิชาคณิตศาสตร์ค่ะ แต่ว่าก็มีวิชาอื่นด้วยนะคะ คือวิชา ภาษาอังกฤษ ภาษาไทย ภาษาญี่ปุ่นค่ะ

     สำหรับ Completer ที่ได้กล่าวไปนั้น คือนักเรียนที่เรียนจนถึงระดับสูงสุคที่คุมองกำหนดไว้ค่ะ สำหรับฉันเอง ฉันเป็น Completer ของวิชา ภาษาอังกฤษค่ะ
     บางคนอาจจะคิดว่า ก็แค่นั้นเอง ไม่ได้น่าภูมิใจนักหรอก แต่สำหรับคนที่เรียนทุกคน คงเข้าใจดีค่ะ ว่ามันยากมากๆเลย กว่าที่จะได้มา ต้องให้เวลากับการทำชีส ทำความเข้าใจกับมัน ไม่ใช่เรื่องง่ายๆนะคะ หลายคนก็ท้อใจ ฉันก็เป็นค่ะ แต่ในที่สุดของความพยายามและความมุ่งมานะ ฉันก็ทำได้ค่ะ 

     เอารูปมาให้ดูค่ะ ไม่ได้จะอวดนะคะ แต่ว่าอยากเป็นกำลังใจให้ทุกคนที่เรียน หรือว่าคนที่พยายามทำอะไรบ้างอย่างอยู่ ฉันคิดว่า ท้อได้ค่ะ แต่ว่าไม่ควรที่จะลดความพยายามที่มีลง เพราะสุดท้ายแล้ว สิ่งที่ตามมาคือความสุข และความภูมิใจอย่างหาที่สุดไม่ได้ค่ะ

     ~ที่สุดของความพยายาม คือ ความสำเร็จค่ะ~

     ฉันเป็นกำลังใจให้กับทุกคนนะคะ ไม่ว่าจะท้อสักเท่าไหร่ ต้องลุกขึ้นมาให้ได้นะคะ

     ขอบคุณอย่างสูงนะคะ ที่เข้ามาอ่าน ฉันรู้สึกขอบคุณจากใจจริงทุกครั้งเลยนะคะ ไว้คราวหน้าคงได้เจอกันใหม่ แต่ไม่ช้าก็เร็วก็ขึ้นอยู่กับเวลาแหละค่ะ (เวลาที่ฉันมีเรื่องอยากเล่าสู่กันฟังอีกครั้ง หรือไม่ก็ยามว่างค่ะ)